คอลัมน์เตือนภัย สำหรับสังคม: 2010

วันศุกร์ที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2553

เตือนภัยหญิงสาว...แก๊งรถตู้

ผมชั่งใจอยู่นานว่าจะเล่าเรื่องนี้ดีหรือไม่ เนื่องจากไม่อยากพบกับความยุ่งยากที่อาจจะตามมา แต่เมื่อพิจารณาแล้วว่า ความยุ่งยากที่ตามมาอาจจะเทียบไม่ได้กับความสูญเสียที่อาจจะเกิดขึ้นกับคน อื่นๆหากผมไม่แจ้งเตือน

เวลาประมาณ 20.00 น. เพื่อนผู้หญิงของผมคนหนึ่งอายุประมาณยี่สิบสี่ปี หน้าตาดี มีธุระจะต้องไปพบเพื่อนแถวอ่อนนุช จึงได้ขึ้นรถไฟฟ้าไปลงสถานีอ่อนนุช จากนั้นก็เดินลงจากรถไฟฟ้าตรงทางลงฝั่งตรงข้ามโลตัส มุ่งหน้าไปทางบางจาก

ระหว่างที่เดินอยู่ริมถนนสุขุมวิทฝั่งขาออก ก็มีผู้ชายคนหนึ่งเดินเข้ามาหา และสอบถามเส้นทางกับเพื่อนผม ซึ่งเป็นการสอบถามเส้นทางที่ค่อนข้างวกวน จึงใช้เวลาอยู่สักพักระหว่างที่พูดคุยกันนั้นไม่ได้มีการถูกเนื้อต้องตัวกัน แต่อย่างใด

แต่เพื่อนผมรู้สึกว่าตัวชา ประสาทตอบสนองช้าลง รู้สึกอึดอัด ขยับตัวไม่ค่อยสะดวก พอรู้สึกผิดสังเกตเช่นนั้นเพื่อนผมจึงล้วงกระเป๋าสะพายหาอุปกรณ์ป้องกันตัว ซึ่งปกติเพื่อนผมคนนี้จะพกคัตเตอร์ติดตัวอยู่ตลอด

เมื่อผู้ชายคนนั้นเห็นเพื่อนผมมีอาการเริ่มผิดปกติ ก็พยายามเข้ามายื้อยุด และอยู่ๆก็มีผู้ชายอีกสองคนโผล่เข้ามา พร้อมกับรถตู้อีกคันหนึ่งที่มาจอดเทียบ และเข้ามาช่วยกันฉุดพร้อมจะอุ้มเพื่อนผมขึ้นรถ ซึ่งเพื่อนผมก็พยายามต่อสู้เอาตัวรอดเท่าที่จะทำได้

และโชคดีเป็นของเพื่อนผม เมื่อมีผู้ชายคนหนึ่งที่ผ่านมาบริเวณนั้นเห็นความผิดปกติจึงเข้ามาช่วย ต่อสู้ชกต่อยกับคนร้ายทั้งสาม เมื่อคนร้ายเห็นท่าไม่ดี จึงขึ้นรถตู้หลบหนีไป พลเมืองดีท่านนั้นได้รับบาดเจ็บเล็กน้อย ขณะเดียวกันเพื่อนผมมีร่องรอยฟกช้ำดำเขียวอยู่หลายจุด และเพื่อนผมก็ต้องนั่งพักอยู่พักใหญ่ อาการดังกล่าวถึงได้หายไป ระหว่างนั้นเพื่อนผมก็โทร.ให้พ่อมารับ

แต่เนื่องจากเธอเองวันนั้นจะต้องเดินทางไปต่างจังหวัด จึงไม่ได้เข้าแจ้งความ แต่ผมเองได้ฟังเรื่องแล้ว รู้สึกว่ามันเป็นเรื่องที่น่ากลัวมาก และมีสิ่งที่น่ากังวลอยู่หลายประการ

เหตุการณ์นี้เกิดตอนสองทุ่มใจกลางกรุง ซึ่งพื้นที่ตรงนั้นเรียกได้ว่าค่อนข้างเปลี่ยว คนร้ายมีสารเคมีบางอย่างที่ทำให้เหยื่อเกิดอาการตัวชา ขยับตัวได้ยาก ซึ่งสารเคมีที่ว่านี้สามารถใช้ได้โดยที่ไม่ต้องโดนตัวเหยื่อด้วยซ้ำ ผมเองก็ไม่ทราบว่าใช้สารเคมีชนิดใด และใช้วิธีการใดในการทำให้สารเคมีชนิดนี้ออกฤทธิ์

คนร้ายมิได้ประสงค์แค่ทรัพย์สินแน่ๆ เพราะตั้งใจจะเอาตัวไปเลย ไม่ทราบว่าจะเชื่อมโยงกับแก๊งค้ามนุษย์หรือเปล่า คนร้ายใช้ความมีน้ำใจของเหยื่อเป็นเครื่องมือ ด้วยการเข้ามาสอบถามเส้นทางเสมือนคนหลงทาง ผมเชื่อว่านั่นน่าจะเป็นแค่การเบนความสนใจ เพื่อให้ทีมงานได้ทำการบางอย่าง เช่น การทำให้สารเคมีแพร่สู่ร่างกายเหยื่อ ซึ่งผมก็ไม่รู้ว่าด้วยวิธีไหน

แต่เมื่อเกิดเรื่องเช่นนี้แล้ว ผมจึงอยากจะแจ้งให้มุกม่านได้ทราบ ให้เตือนเพื่อน เตือนญาติและคนที่คุณรู้จักให้ระมัดระวังตัวมากยิ่งขึ้น เพราะผมไม่แน่ใจว่าจะมีสักกี่คนที่โชคดีเหมือนเพื่อนผม และหากมีท่านใดสามารถส่งข้อมูลเหล่านี้ให้กับเจ้าหน้าที่ตำรวจที่มีหน้าที่ รับผิดชอบเพื่อจะได้ตรวจสอบ สอบสวน และจับกุมคนร้ายแก๊งนี้ต่อไปก็จะดีมากๆ

และถ้าหากใครเจอเหตุการณ์คล้ายๆอย่างนี้ผมอยากจะแนะนำให้เดินหนี ไปเลย หากมีบุคคลที่ไม่รู้จักพยายามจะเข้ามาพูดคุยด้วย ถึงแม้ว่าเค้าจะเข้ามาขอความช่วยเหลือก็เถอะ ให้เดินเข้าไปอยู่ตรงที่ที่มีคนเยอะๆ หรือเดินเข้าไปหาตำรวจเลย เพราะเราไม่รู้ว่าบุคคลที่เข้ามาคุยกับเรานั้นประสงค์ดีหรือร้าย เราควรจะป้องกันตัวเองให้ปลอดภัยที่สุดก่อน

ภัยห้องน้ำปั๊มน้ำมัน

ระวังห้องน้ำในปั๊มและรถที่ขับตามมา ด้วยความปรารถนาดีและห่วงใย โปรดกระจายข่าวต่อให้กับคนที่คุณรัก... สัตว์โลกทั้งหลายพึงตั้งอยู่บนความไม่ประมาท ความตายอยู่รอบตัว

เขาเคยคิดว่าภาพข่าวอาชญากรรมที่มีให้เห็นบนหน้าหนังสือพิมพ์ทุกวันเป็น เรื่องไกลตัว จนกระทั่งกลางดึกคืนหนึ่งในห้องน้ำของปั๊มน้ำมันที่เปิดไฟฟ้าสว่างไสว ศิลปินฝึกหัดของบริษัทดังของค่ายเพลงยักษ์ใหญ่ของเมืองไทย จึงตระหนักว่าไม่ว่าใครก็มีโอกาสตกเป็นเหยื่อของอาชญากรรมได้พอๆกัน

วันที่เกิดเหตุผมไปคุยเรื่องงานดนตรีกับเพื่อนๆ และพี่ๆที่พรีเมียร์พระรามเก้า กว่าจะคุยเสร็จก็ตีสาม ปกติก็ไม่ได้กลับบ้านดึกขนาดนี้ แต่วันนั้นคุยกันค่อนข้างซีเรียสก็เลยใช้เวลานาน พอคุยเสร็จต่างคนก็ต่างแยกย้ายกันกลับบ้าน

ผมขับรถเกือบจะถึงบ้านแล้ว ผ่านปั๊มแห่งหนึ่งก็เลยแวะเข้าไป จริงๆแล้วไม่ถึงกับอยากเข้าห้องน้ำขนาดทนไม่ได้ แต่อยากซื้อขนมกับไอติมไปกินที่บ้านมากกว่า

ตอนนั้นไม่มีรถคันอื่นเข้ามาเติมน้ำมันเลย ผมขับไปจอดหน้ามินิมาร์ต พอเข้าไปซื้อของเสร็จก็ตั้งใจจะเข้าห้องน้ำไปล้างหน้าล้างตาซะหน่อย ก่อนจะเดินไปเข้าห้องน้ำก็เลยไปล็อกรถให้เรียบร้อย

ห้องน้ำของปั๊มอยู่หลังมินิมาร์ต ตอนนั้นไม่มีใครในห้องน้ำเลย แต่ไฟสว่างมาก เพราะเป็นไฟนีออน ผมกำลังจะรูดซิปกางเกงก็ได้ยินเสียงตึง เป็นเสียงคนเดินเข้ามา พอเอี้ยวตัวไปมองก็เห็นปืนจ่ออยู่ตรงหน้า ความรู้สึกแรกคือไม่อยากจะเชื่อว่าตัวเองจะถูกปล้น แต่พอได้สติรู้ว่านี่ของจริง จังหวะนั้นเป็นอะไรที่เร็วมากๆ พอผมเอี้ยวตัวไป เห็นคนเดินตามหลังมาอีกสองคน คนถือปืนขึ้นลำปืนแล้วก็พูดด้วยเสียงดุๆว่า...

"ถ้ามึงไม่อยากตายหันหลังไป"

พอผมหันกลับ เขาก็ผลักผมกระเด็นไปติดกำแพงห้องน้ำ แล้วก็เอาด้ามปืนตบที่ท้ายทอยผมซ้อนๆกันหลายครั้ง ผมพร่ำบอกเขาว่า พี่อยากได้อะไรเอาไปเลย หวังว่าเขาจะไม่ทำอะไรร้ายแรง แต่ปรากฏว่าเขาไม่สนใจ เอาแต่ทุบเอาๆแล้วอีกคนก็เดินเข้ามาจับมือผมไปไพล่หลัง ผมได้ยินเสียงเทปกาวดังแควกก่อนที่เขาจะเอาเทปนั้นมัดมือผมไว้

พอมัดเสร็จมันก็จับตัวผมหันมา แล้วต่อยเข้าที่ท้องผมอย่างแรง หมัดเดียวแต่จุกมาก ตอนนั้นผมทรุดลงไปนอนตัวงออยู่ที่พื้น ต่อจากนั้นพวกมันก็จับขาผมรวบให้นั่งบนพื้นแล้วทำท่าเหมือนจะเอาเทปมามัดที่ เท้า แต่เปลี่ยนใจมาพันที่หน้าก่อน เริ่มจากปิดตา ปิดปาก ตอนปิดปากมันปิดจมูกไปด้วย ผมพยายามร้องว่าหายใจไม่ออก แต่เสียงมันดังออกมาแค่อือๆเท่านั้น โชคดีที่ว่ามันพันไม่แน่นเท่าไหร่ ยังพอเหลือช่องให้หายใจได้ หลังจากนั้นมันก็เอาเทปมามัดที่เท้าต่อ แล้วก็ค้นตัวผมเอากุญแจรถไป

แล้วทุกอย่างก็เงียบ... ตอนแรกผมคิดว่าพวกมันคงทิ้งผมเอาไว้ เอาแต่รถไปอย่างเดียว ผมตั้งใจว่ารออีกเดี๋ยวจะค่อยๆกลิ้งไปหาคนช่วย แต่ยังไม่ทันโล่งใจก็รู้สึกว่าตัวเองถูกยกลอยขึ้น ตอนนั้นตกใจสุดขีดเลย ตกใจกว่าตอนเห็นปืนอีก เพราะคิดว่าคราวนี้คงถูกเอาไปยิงทิ้งแน่ๆ ผมดิ้นสุดชีวิต เลยโดนอัดหรือเตะไม่รู้หลายที

หลังจากนั้นผมก็ไม่เชิงว่าจะมีสติครบถ้วน แต่ก็กึ่งรู้สึกตัวกับไม่รู้สึกตัว เนื่องจากถูกปิดตาเอาไว้ด้วย ทำให้ไม่รู้ว่าถูกอุ้มไปไหน รู้สึกแต่ว่าหลังแตะโดนอะไรสักอย่าง คิดว่าน่าจะเป็นรถ เพราะพอวางผมเสร็จรถก็ออกตัว ตอนนั้นผมนึกถึงแต่พ่อกับแม่ว่าท่านจะอยู่อย่างไร เพราะผมเป็นลูกคนเดียว แล้วก็นึกถึงพระ ตอนนั้นเริ่มปลงแล้วว่าท่าจะไม่รอดแน่

รถวิ่งไปได้สักพักก็หยุด ผมรู้สึกว่าถูกยกตัวลอยอีกครั้ง ก่อนจะถูกโยนโครมลงไปที่หญ้า คาดว่าคงเป็นข้างทางที่ไหนสักแห่ง ตอนนั้นผมกลั้นใจว่าจะโดนอะไรอีกไหม แล้วก็รู้สึกว่าจะถูกเตะเข้าที่กลางลำตัวอีกสองครั้ง จากนั้นก็ได้ยินเสียงขับรถออกไป พอผมแน่ใจว่าพวกนั้นไปแล้วแน่ๆ ก็พยายามแกะเทปกาวออกแล้วตะกายไปขอความช่วยเหลือ พอดีมีคนใจดีขับรถผ่านมาเห็นและช่วยพาส่งโรงพยาบาล ผมนอนห้องไอซียูอยู่หนึ่งคืน

เขาคนนี้ยังโชคดีที่ยังได้กลับไปหาพ่อแม่เค้า แต่ถ้าคนโชคไม่ดีล่ะ โลกนี้มันมีทั้งเรื่องดีงาม แล้วก็เรื่องที่ไม่ดี มันเป็นโลกแห่งความเป็นจริง ขอให้ระวังตัวไว้เสมอ อย่าได้ชะล่าใจ หลายๆคนมักคิดว่าไม่เป็นไรแค่นี้เอง แต่แค่นี้เองบางทีมันเท่ากับเราได้เอาชีวิตเราเข้าไปเสี่ยงแล้ว แม้จะไม่ห่วงตัวเองก็ขอให้คิดถึงคนที่บ้านที่เป็นห่วงเราอยู่ด้วยก็แล้วกัน นะครับ

เทคนิคการเอาตัวรอดจากตำรวจจราจร

ในกรณีที่ตำรวจจราจรเรียกแล้ว ไม่ว่ากรณีใดๆ ขอให้ท่านปฎิบัติตัว ดังต่อไปนี้

๑. อย่าไปโต้เถียงใดๆทั้งสิ้น และพูดจาให้สุภาพที่สุด

๒. ระงับอารมณ์ให้เป็นปกติ ประหนึ่งว่ามีเรื่องตลกเกิดขึ้น

๓. จราจรขอดูใบขับขี่ ห้ามให้ดูเด็ดขาด ( คุณอาจจะถ่ายสำเนาใบขับขี่แล้วยี่นให้เขาดูจะดีที่สุด)

๔. ขอให้จราจรเขียนใบสั่งให้คุณ เขาจะเพิ่มข้อหาอีกข้อหนึ่งคือ ไม่มีใบอนุญาติขับขี่ ก็ให้เขาเพิ่มข้อหา

๕. เมื่อได้รับใบสั่งมาแล้ว คุณจะฉีกทิ้งหรือเก็บไว้เป็นที่ระลึกก็สุดแท้แต่คุณ

๖.คุณไม่ต้องไปจ่ายค่าปรับตามใบสั่ง ประเด็นสำคัญ อย่าให้จราจรดูใบขับขี่เด็ดขาด เพราะมันจะยึด (วิ่งราวทรัพย์) ใบขับขี่คุณไป แล้วคุณก็ต้องยอมไปเสียค่าปรับเพื่อจะเอาใบขับขี่กลับคืน

เมื่อคุณไม่ไปชำระค่าปรับจะมีผลอย่างไร

๑. ไม่มีผลต่อการเสียภาษีรถยนต์หรือจักรยายนต์ทั้งสิ้น คุณยังไปชำระค่าภาษีได้ตามปกติ แม้จราจรจะขู่ ว่าจะอายัดทะเบียนก็ตาม

๒. ขนส่งไม่มีสิทธิ์ที่จะไม่รับต่อภาษี ไม่มีสิทธิ์ยึดหน่วงเล่มทะเบียน

๓.การอายัดเล่มทะเบียนมันเป็นข้อตกลงระหว่างตำรวจกับกองทะเบียน ไม่ได้เป็นข้อกฎหมายที่จะบังคับใช้กับประชาชนได้ ดังนั้นขนส่งทุกแห่งจะไม่รับชำระภาษีหรือยึดหน่วงเล่มทะเบียนไม่ได้ ผมโดนยึดใบขับขี่รถยนต์ แล้วไม่ไปเสียค่าปรับ สิบปีมาแล้ว ต่อทะเบียนได้ทุกปี จนขาย รถทิ้งไปแล้ว ผมมีใบสั่งเกือบสิบใบทั้งรถยนต์ มอไซค์ ก็ไม่มีปัญหาก่อต่อภาษี

ไม่ได้ส่งเสริมให้ใครทำผิดกฎหมาย แต่ไม่อยากเห็นใครเสียเปรียบโดยไม่เป็นธรรม

ขอบคุณข้อมูล : Forward Mail

ภัยเกิดเมื่อโทรศัพท์ไร้สัญญาณ

เราไม่อยากจะโทษโดยตรงว่า ระบบของมือถือนั่นเป็นสาเหตุหลักของเรื่องที่เกิดในครั้งนี้ จะเริ่มเล่าตั้งแต่แรกเลยค่ะ

เราเป็นคนหนึ่งที่อยู่ต่างจังหวัดเข้ามาเรียนในมหาวิทยาลัยชื่อดัง ตอนนี้อยู่ปี3แล้ว มาฝึกงานที่มหาวิทยาลัยรัฐบาลชื่อดังฝั่งรังสิต เมื่อวานซืน หลังเลิกจากฝึกงาน เราก็คิดว่าอยากจะไปซื้อของใช้ที่ห้างสรรพสินค้าชื่อดังย่านนั้น ในขาไปเราเดินทางกับรถตู้ขสมก. ไปถึงแล้วก็ซื้อของตามปกติ

แต่ตอนกลับนั้น เราคิดว่า เรากลับแท็กซี่ดีกว่า เพราะระยะใกล้แล้ว แล้วรถโดยสารในมหาวิทยาลัยก็หมดแล้วด้วย (ยังไม่ดึกมากค่ะ แค่ทุ่มครึ่ง)

ตอนเราขึ้นรถแท็กซี่นั้นเราก็ทำตามเคยค่ะ โทรศัพท์ไปบอกที่บ้านว่าเราขึ้นรถแท็กซี่สีอะไร เบอร์อะไร เลขที่อะไร แต่วันนั้นค่ะ โทรศัพท์ โทร.ไม่ได้เลย Network busy ตลอด เรากดอย่างต่อเนื่อง หลังจากนั้น ไอ้ชั่วแท็กซี่มันก็ถามเราว่า
"โทร.ไม่ติดเหรอ จะโทร.หาใคร"

เราก็ไม่ตอบไป เพราะเราไม่ชอบคุยกับแท็กซี่อยู่แล้วแต่พอถึงสะพานกลับตอนนั้น เกือบจะถึงมหาวิทยาลัยแล้วมันบอกว่า
"ไปด้านข้างดีกว่า ใกล้กว่า"

เราก็ไม่คิดอะไร ใช่ มันใกล้กว่าจริงๆแต่แล้วมันก็แกล้ง (ตอนนั้นไม่รู้) ขึ้นสะพานผิด ก็เลยวนไปอีกทาง ที่ไหนได้มันไปจอดรถข้างทางที่ป่ารกหน่อยๆ
"เราถามว่าจอดทำไมกลับรถเดี๋ยวนี้นะ"

รู้มั้ยคะ ตอนนั้นเราพยายามโทรศัพท์ โทร.ครั้งแล้วครั้งเล่าตั้งแต่ออกรถมา โทร.ไม่ออกเลย Network busy ตลอดหลังจากนั้นไม่ต้องเล่าต่อนะคะ เราเป็นผู้หญิง เราสู้เค้าไม่ได้หรอกค่ะ ใช่ค่ะ
"เราโดนข่มขืน"

เราแค้นมากเลย ตอนนี้ยังน้ำตาไหลไปด้วย ตอนที่เค้าทำเรา มือเรายังพยายามกดโทร.ออก ทำยังไงก็ไม่ติด เราต้องยอมเค้า เรากลัวเค้าทำร้ายเรา

พอมันข่มขืนเราเสร็จ มันก็มาส่งเราที่ประตูข้างมหาวิทยาลัย เราก็รีบไปซื้อยาโพสตินอร์มากิน เพื่อนๆรู้ใช่มั้ยว่ายานี้แรงขนาดไหน มดลูกเราอาจจะพังไปเลยก็ได้

ตอนนี้เราไม่แจ้งความ หรือไม่ทำอะไรทั้งสิ้น เพราะคำเดียว เราไม่อยากไปหาตำรวจ เพราะเค้าช่วยอะไรเราไม่ได้หรอก ได้แต่ถามคำถามที่สะเทือนใจเราทั้งนั้น เราอยากย้อนไปว่า ถ้าเราโทร.บอกพ่อแม่เราได้ตอนนั้น เราจะเป็นแบบนี้หรือไม่ หรือเราโง่เองที่ทำให้เค้ารู้ว่ามือถือเราโทร.ไม่ออก เราน่าจะแกล้งทำเป็นโทร.ติดแล้วพูดไปเรื่อยๆให้มันตายใจ เราไม่ได้คิดเองว่ามันอันตรายเพียงแค่คิดว่า ระยะแค่นี้ไม่เป็นไรหรอก

อยากเตือนผู้หญิงทุกคนค่ะ ให้ระวัง
**ช่วยบอกต่อเรื่องราวนี้ให้คนที่คุณรักอ่านด้วยนะคะเค้าจะได้ระวังตัว**

เตือนภัยคนใช้รถยนต์

เรื่องที่ผมจะเล่าให้ฟังต่อไปนี้ อาจจะเป็นเรื่องที่หลายๆคนอาจจะคิดว่าไม่จริง แต่ผมขอบอกว่าเรื่องที่ผมจะเล่าต่อไปนี้ เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นกับตัวผมเอง

วันนั้นตอนเวลาประมาณ 12.40 น. ผมได้ขับรถยนต์ยี่ห้อดังที่ได้รับความนิยมอย่างมากในบ้านเรา ไปจอดที่ห้างสรรพสินค้าใจกลางเมือง ที่ชั้นเอ็ม ตรงบริเวณปากทางเข้าออกฝั่ง North ของห้าง

ภายในรถผมได้เก็บไอพอดกับหูฟังบลูธูทเอาไว้ จากนั้นผมก็ไปเดินเล่นในห้าง โดยก่อนที่จะเดินเข้าไปในห้าง ผมได้ทำการล็อกรถเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

หลังจากนั้นเวลาประมาณ 17.00 น. ผมก็ได้กลับมาที่รถ ผลปรากฏว่าไอพอดและหูฟังบลูธูท ที่อยู่ในรถได้หายไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ผมตกใจเป็นอย่างมาก และได้ไปแจ้งรปภ.ของห้าง เพื่อขอดูกล้องวงจรปิดของทางห้าง

ซึ่งตรงจุดนี้ผมต้องขอชมรปภ.ของทางห้างว่าอำนวยความสะดวกให้ผมและเพื่อนดีมากๆ ต้องขอชมไว้ ณ ที่นี้ด้วย

ส่วนเรื่องของหาย เมื่อผมได้ดูเทปกล้องวงจรปิด สิ่งหนึ่งที่เกิดขึ้นอย่างน่าเหลือเชื่อก็ได้เกิดขึ้น มีผู้ชายคนหนึ่งแต่งตัวดูดีมีการศึกษา เดินมาด้อมๆมองๆที่รถผมเป็นเวลาประมาณเกือบนาที จากนั้นก็ได้เดินจากไป และหลังจากนั้นไม่เกินสองนาที ชายคนเดิมก็เดินกลับมาที่รถผมอีกรอบ

คราวนี้ชายคนนั้นทำทีเป็นยืนคุยโทรศัพท์มือถืออยู่ซักพัก แล้วอยู่ดีๆชายคนนั้นก็เปิดประตูรถเข้าไปนั่งในรถผมหน้าตาเฉยๆ

เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นได้อย่างไรกับรถราคาเกือบๆสองล้านบาท หลายๆ ท่านอาจจะคิดว่าตัวผมเองไม่ล็อกรถให้ดีก่อนออกไป แต่ในความเป็นจริง ผมล็อกรถเป็นที่เรียบร้อยแล้ว เพราะว่าภาพจากกล้องวงจรปิดยืนยันได้ว่าผมล็อกรถเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

ผมเคยได้ยินสมาชิกในบอร์ดคนที่ใช้รถยนต์ยี่ห้อนี้เล่ากันว่า รถรุ่นนี้สามารถเปิดได้โดยใช้แค่โทรศัพท์มือถือ ตอนนั้นผมยังคิดอยู่เลยว่ามันคงเป็นแค่เรื่องตลก แต่เมื่อผมเจอเรื่องนี้กับตัวเอง ผมไม่รู้จะอธิบายยังไง นอกจากอึ้ง

สิ่งที่ผมสังเกตเห็นก็คือชายคนนั้นถือห่อหรืออะไรสักอย่างดูเป็นถุงพลาสติกสีชมพู กับโทรศัพท์หนึ่งเครื่องเท่านั้น

ลองคิดดูนะครับว่า ถ้ารถยนต์สามารถเปิดได้โดยไม่ต้องใช้กุญแจเลยมันเป็นยังไง นี่ยังดีที่ผมโดนแค่ไอพอดกับบลูธูท ลองคิดภาพว่าถ้ามันขับรถออกไปด้วยเลยจะเป็นยังไง และอีกเรื่องที่ผมเคยได้ยินมาก็คือ รถยี่ห้อนี้สามารถให้คนที่บ้านเปิดประตูรถให้เราโดยการแค่โทรศัพท์เท่านั้น

วิธีการก็คือให้เราโทร.ไปหาคนที่บ้าน แล้วให้เค้าเอากุญแจสำรองของรถเรามาจ่อที่โทรศัพท์ แล้วกดเปิดรถ ส่วนทางฝั่งเราก็แค่เอาโทรศัพท์มือถือไปจ่อใกล้ๆประตูรถ ทำแบบนี้ไม่เกินหนึ่งนาที รถก็จะเปิดล็อกได้โดยอัตโนมัติ ฟังดูแล้วอาจจะเหลือเชื่อนะครับ แต่เพื่อนผมได้ลองทำดูแล้ว คอนเฟิร์มว่าทำได้จริง

ผมจึงอยากจะขอเตือนคนที่ใช้รถยนต์ทั้งหลายว่าอย่าได้ทิ้งสิ่งของ มีค่าเอาไว้ในรถโดยเด็ดขาด เพราะขนาดผมจอดรถอยู่ในที่ใกล้รปภ.พลุกพล่านแล้วยังโดนเข้าจนได้

วันอังคารที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2553

ภัยจากการไม่ล็อกรถ

เหตุการณ์ที่ 1
พี่ชายเราเจอกับตัวเองเลย เรื่องเกิดตอนที่ขับรถกลับบ้านคนเดียวตอนสองทุ่มกว่าๆ พอขับรถเข้าซอยมาได้สักพักก็รู้สึกว่ามีรถขับตามมาเรื่อยๆ พอพี่เราจอดรถหน้าบ้าน เขาก็ทำทีเป็นขับเลยเข้าไปในซอยซึ่งเป็นซอยตัน แล้วก็เลี้ยวกลับมาจอดอยู่ใกล้ๆ และลงมาเปิดประตูข้างคนที่พี่เรานั่งอยู่

พอ ดีว่าพี่เราเป็นคนที่คอยระมัดระวังตัวอยู่แล้ว คอยมองรอบๆตัวตลอดเวลา ขึ้นรถก็ล็อกเสมอ มันก็เลยเปิดประตูไม่ได้ แต่มันก็พยายามทำท่าทางบุ้ยใบ้ให้พี่เราเปิดประตูทำท่าเหมือนจะถามอะไรสัก อย่าง พี่เราก็เลยบีบแตรดังมากๆหลายๆครั้งติดกัน แล้วก็โบกมือให้รู้ว่าไม่เปิด พอดีแม่บ้านเดินมาเปิดประตู มันก็เลยรีบเดินขึ้นรถแล้วก็ขับออกไป

เรื่องราวทั้งหมดนี้เกิดขึ้นเร็ว มากๆนับจากช่วงเวลาที่จอดรถประตูหน้าบ้าน ประมาณแค่สองสามนาทีเท่านั้นเอง ไม่อยากจะคิดเลยว่าถ้ารถไม่ได้ล็อกอยู่จะเกิดอะไรขึ้น ต่อให้เป็นหน้าบ้านเราเองก็เถอะ พวกมิจฉาชีพพวกนี้จะลงมือเร็วมากๆคนมาช่วยก็อาจจะไม่ทัน ดังนั้นขอย้ำให้ระมัดระวังมากๆ เพราะเหตุการณ์ประเภทนี้เกิดขึ้นบ่อยมากๆ ในสังคมไทยทุกวันนี้

เหตุการณ์ที่ 2
เรื่องเกิดขึ้นระหว่างที่รถผม หยุดรอไฟเขียว มีชายสองคนเดินมาข้างหลังรถผม แล้วทั้งคู่ก็กระตุกประตูหลังคนละข้าง โชคดีที่ประตูผมล็อกอยู่หนึ่งในสองคนนั้นพยายามดึงประตูแรงขึ้น เมื่อเห็นว่าเปิดไม่ได้จริงๆ ก็เดินผ่านรถผมไปอย่างรวดเร็ว แล้วก็หายไปกับฝูงชน

ผมไม่รู้เหมือนกันว่า ถ้าเขาเปิดขึ้นมาในรถกันได้จะเกิดอะไรขึ้นบ้าง แต่ที่อยากจะเตือนก็คือเราต้องระวังตัวให้ดีเหตุการณ์ร้ายๆ เกิดขึ้นได้ตลอดไม่ว่าจะตอนมืดหรือตอนสว่าง

เหตุการณ์ที่ 3
เรื่องนี้เกิดขึ้นกับภรรยาของผม คือปกติภรรยาผมมีนิสัยว่าขึ้นรถปุ๊ปจะต้องกดเซ็นทรัลล็อกทันที และวันที่เกิดเหตุหลังจากที่ดับเครื่องแล้ว ภรรยาผมนั่งเล่นกับลูกอยู่ในรถ ก็มีรถสีเก๋งสีเงินคันหนึ่งมาจอดอยู่ไม่ไกล แล้วก็มีคนสองคนเดินลงมาจากรถ แต่ภรรยาผมก็ไม่ได้สนใจอะไร เพราะกำลังเล่นกับลูกอยู่

รู้สึกตัวอีกทีตอนที่มีเสียงตึ๊กดังมาจากด้านหลัง ภรรยาผมตกใจเมื่อรู้สึกตัวว่าคนพยายามเปิดประตูหลังของรถ แต่เพราะว่ารถล็อกอยู่สองคนนั้นไม่สามารถเปิดได้ก็เลยเดินกลับไปที่รถตัวเอง แล้วขับออกไป เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

ตอนที่ภรรยาผมเล่าเรื่องให้ฟัง ผมเองยังไม่กล้าคิดต่อว่าจะเกิดอะไรขึ้นถ้าเป็นรถคันอื่นที่ยังไม่ได้ล็อก ประตู ซึ่งมีหลายคนเหมือนกันที่ขึ้นรถแล้วมักไม่ล็อกประตู ผมอยากให้ทกคนมีนิสัยขึ้นรถแล้วต้องล็อกรถทุกครั้ง

เหตุการณ์ที่ 4
เรื่องนี้เกิดขึ้นกับพ่อแม่ของผม หลังจากที่พ่อกับแม่จ่ายเงินค่าจอดรถเสร็จก็เลี้ยวออกจากโรงพยาบาล ขณะที่ติดไฟแดงอยู่นั้น (ระยะเวลายังไม่ถึงสามนาที ระบบล็อกอัตโนมัติยังไม่ทำงาน) อยู่ๆก็มีผู้ชายสองคนเปิดประตูข้างหลังแล้วเข้ามานั่งอยู่ในรถ

โชคดีที่พ่อแม่ของผมไหวตัวเร็วมาก รีบถอดเข็มขัดนิรภัยออก ดับเครื่อง แล้วก็ดึงกุญแจออก และออกมายืนนอกรถโดยเร็ว

ระหว่างนั้นคนสองคนนั้นก็ยังนั่งเฉยอยู่ในรถเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น จนกระทั่งแม่ของผมตะโกนใส่พวกเขาไปประมาณว่าเรายังมีเพื่อนฝูงอยู่ในโรง พยาบาลอีกเยอะนะ จะให้เราเรียกพวกเขามาคุยกับแกไหม

สองคนนั้นจึงยอมออกจากรถ แล้วบอกว่าขอโทษทีขึ้นรถผิดคัน แล้วก็มีรถอีกคันซึ่งมีคนนั่งอยู่สองคน ขับมารับสองคนนี้จากไปผมได้ยินเรื่องนี้แล้วขอบอกว่าน่ากลัวมากๆ

เตือนภัย : ดื่มน้ำอัดลมหวานๆประจำอาจเสี่ยงกับ มะเร็งของตับอ่อน

วารสารวิชาการ "การระบาดวิทยา ตัววัดความเสี่ยงและการป้องกันมะเร็ง" ของสมาคมวิจัยมะเร็งแห่งอเมริกา รายงานว่า มีการศึกษาพบว่า การดื่มเครื่องดื่มน้ำอัดลมที่มีรสหวาน จะทำให้เสี่ยงกับการเกิดเป็นมะเร็งของตับอ่อน อันเป็นมะเร็งที่ทำให้ถึงตายได้มากที่สุดชนิดหนึ่ง อย่างน่าหวาดหวั่น

รายงานผลการศึกษาส่อว่า เพียงแค่ดื่มอาทิตย์ละเพียง 2 หน ก็ทำให้โอกาสที่จะเป็นโรคเพิ่มขึ้นเกือบสองเท่า

ผู้ ช่วยศาสตราจารย์มาร์ค พีไรนา ของโรงเรียนสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยมินเนโซตา ผู้เขียนรายงานอาวุโส กล่าวว่า "ระดับน้ำตาลในเครื่องดื่มที่สูง อาจจะไปหนุนระดับอินซูลินในร่างกายให้สูงขึ้น ซึ่งคิดว่ามีส่วนช่วยเป็นปุ๋ยให้เซลล์มะเร็งตับอ่อนเติบโตขึ้น"

ผลการศึกษาแจ้งต่อไปว่า "ผู้ ที่ดื่มน้ำอัดลมอาทิตย์ละ 2 หนขึ้นไป จะมีอัตราเสี่ยงกับโรคสูงขึ้น เมื่อเทียบกับผู้ที่ไม่ได้ดื่ม ถึงร้อยละ 87 ซึ่งไม่พบลักษณะแบบเดียวกัน เกิดในหมู่ผู้ที่ดื่มน้ำผลไม้คั้น".

ขอขอบคุณเนื้อหาข่าว คุณภาพดี โดย: หนังสือพิมพ์ไทยรัฐ

วันอาทิตย์ที่ 21 มีนาคม พ.ศ. 2553

รู้ทันกฎหมาย - รับเช็คคนอื่น

ภาพประกอบจากอินเทอร์เน็ต

เมื่อวันที่ลูกหนี้ไม่มีเงินสดให้ และเสนอจ่ายเป็นเช็ค จะปฏิเสธไม่ยอมรับก็กระไร มันน่าจะดีกว่าไม่มีอะไรในกำมือ

เช็คเป็นตราสารทางกฎหมายที่ใช้ในการรับเงินจากธนาคารที่ออกเช็ค โดยคนสั่งจ่ายเป็นคนมีบัญชีอยู่ที่ธนาคารแห่งนั้น ชื่อก็ออกชัดเจนว่าสั่ง จ่าย ความหมายก็คือการสั่งให้ธนาคารจ่ายเงินให้ ธนาคารก็ต้องทำตามคำสั่งเพราะเป็นข้อผูกพันที่ตกลงกันไว้ แต่ใช่จะทำตามคำ สั่งตะพึดตะพือไป หากเงินในบัญชีของผู้สั่งจ่ายไม่มีเงินหรือมีไม่พอ ธนาคารก็ไม่อาจจ่ายให้ได้ และคนที่ถือเช็คนั้นไว้ก็ไม่อาจเอาเรื่องกับธนาคารได้ เพราะธนาคารไม่ได้ประกันว่าคนสั่งจ่ายจะมีเงินให้หรือไม่ เป็นเรื่องระหว่างคนสั่งจ่ายกับคนรับเช็คที่จะต้องเช็คบิลกันต่อไป โดยกฎหมายให้มีสิทธิเรียกร้องฟ้องเอาเงินตามเช็คจากคนสั่งจ่ายได้ ยิ่งถ้าการออกเช็คโดยรู้อยู่แก่ใจว่าเงินไม่มีให้ เป็นเจตนาให้เช็คเด้งเมื่อไร คนสั่งจ่ายก็อาจเข้าซังเตได้ในฐานที่ผิดกฎหมายในทางอาญา...รับเช็คจึงดีกว่า ไม่ได้อะไรไว้ในมือ

แต่แทนที่ลูกหนี้จะนำเช็คของตนมาจ่าย กลับนำเช็คของคนอื่นมาให้ เจ้าหนี้ก็อาจมีลังเลใจ จะรับดีหรือไม่ จะเป็นอันตรายทางกฎหมายแก่ตัวหรือเปล่า ใครสั่งจ่ายในเช็คก็ไม่รู้ หรือรู้ว่าเป็นใครแต่ไม่รู้จักกันสักหน่อย เกิดเช็คเด้งขึ้นมาจะไปตามหาต๋อยที่ไหน แล้วจะฟ้องร้องได้หรือเปล่า เพราะเรากับเขาไม่รู้จักกัน ฟ้องร้องไป คนสั่งจ่ายขอถามสักคำว่าเรากับเขาเป็นหนี้กันตั้งแต่เมื่อไหร่ ถึงบังอาจมาฟ้องร้องเรียกเงินตามเช็คจากเขาได้ ครั้นจะไม่รับเช็คไว้ ลูกหนี้ก็บอกไม่มีอะไรจะจ่าย จะรับไว้ก็กลัวจะกลายเป็นเพียงกระดาษแผ่นหนึ่งเท่านั้น หรือคนที่สั่งจ่ายในเช็คอาจมีเครดิตน่าเชื่อถือกว่าลูกหนี้ก็ได้ เพียงแต่จะรู้ได้อย่างไรว่าคนสั่งจ่ายกับลูกหนี้เราเขามีหนี้ผูกพันกันมาแต่ หนไหน ลูกหนี้ถึงได้เช็คไว้ในมือ หรือทำไมลูกหนี้ไม่นำเช็คไปเรียกเก็บเงินจากธนาคารเสียก่อนค่อยนำเงินสดเป็น ก้อนมาชำระให้เรา

คิดไปได้ร้อยแปดพันเก้า ตกลงจะเอาหรือไม่เอาเช็คไว้ คำตอบก็ยังคงเป็นรับได้ เรียกร้องได้ ตามกฎหมายในหลักการไม่ต้องสนใจหรือกังวลว่าลูกหนี้จะมีหนี้อย่างไร หากรับเช็คไว้ก็ถือว่าเป็นผู้ทรงเช็คโดยชอบ ย่อมนำไปเรียกเก็บจากธนาคารได้ เช็คเด้งเมื่อไหร่ก็เรียกร้องเอาจากคนสั่งจ่ายได้โดยไม่ต้องไปมีหนี้ผูกพัน กับคนสั่งจ่ายในเช็ค

เมื่อเป็นอย่างนี้ก็อย่าได้มีกังขาว่าเช็คที่เราออกไปจะตกไปอยู่ในความครอบครองของผู้ใดนอกจากคนที่เราสั่งจ่ายส่งมอบให้

ต้องจำใส่ใจว่า เมื่อได้สั่งจ่ายเช็คไป ก็ต้องผูกพันให้เช็คนั้นรับเงินได้ตามเช็คนั้น ไม่ว่ามันจะตกอยู่กับใคร เมื่อลูกหนี้นำเช็คของคนอื่นมาชำระหนี้ให้ กฎหมายก็ให้ความคุ้มครอง

วันพุธที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2553

อย่าหลงเชื่อ กลูตาไธโอน อ้างผิวขาวใส อันตรายกว่าที่คิด

อย่าหลงเชื่อ กลูตาไธโอน อ้างผิวขาวใส อันตรายกว่าที่คิด (สำนักงานคณะกรรมการอาหารและยา)

เมื่อเร็ว ๆ นี้ สำนักงานคณะกรรมการอาหารและยา (อย.) กวาดล้างผู้ลักลอบขายและฉีดสารกลูตาไธโอน ซึ่งพบว่ามีการลักลอบฉีดสารกลูตาไธโอนในรถเก๋ง อีกทั้งยังพบการให้บริการตามสถานเสริมความงามจำนวนมากทั้งใน กทม. และต่างจังหวัด ซึ่งมีการโฆษณาโอ้อวดสรรพคุณเกินจริงเกี่ยวกับการฉีดสารกลูตาไธโอนเข้าไปใน ร่างกายแล้วจะเกิดปฏิกิริยาทำให้ผิวขาวใสสวย เพื่อหลอกลวงหญิงสาวให้มาใช้บริการ โดยเสียเงินจำนวนมาก และยังพบโฆษณาเช่นนี้ทางเคเบิลทีวี ซึ่ง อย. ได้รับการร้องเรียนและสอบถามจากประชาชนถึงผลข้างเคียงจากการใช้สารกลูตาไธ โอนที่เกิดขึ้นกับลูกค้าผู้หญิงอย่างต่อเนื่อง

สารกลูตาไธโอน เป็นสารที่ร่างกายเราสามารถผลิตได้เอง แต่ก็ยังมีการนำสารกลูตาไธโอนมาใช้เพื่อมุ่งหวังให้เกิดผลข้างเคียง เพราะสารกลูตาไธโอนจะไปออกฤทธิ์ยับยั้งเอนไซม์ ไทไรซิเนส ทำให้เม็ดสีของผิวหนังเปลี่ยนจากสีน้ำตาลดำเป็นเม็ดสีชมพูขาว ด้วยเหตุนี้เอง ทำให้มีการนำสารกลูตาไธโอนมาใช้ในรูปแบบของผลิตภัณฑ์เสริมอาหารเพื่อชะลอ ความแก่ และหวังผลให้ผิวขาวใส และมีการลักลอบนำสารกลูตาไธโอนมาฉีด ไม่ว่าจะฉีดโดยคลินิก หรือสถานเสริมความงาม แต่โดยข้อเท็จจริงแล้ว ผลิตภัณฑ์เสริมอาหารไม่มีผลต่อโครงสร้างของร่างกายแต่อย่างใด ผลิตภัณฑ์เสริมอาหารที่มีสารกลูตาไธโอนก็ไม่มีผลทำให้ผิวขาวเช่นกัน โดยสารกลูตาไธโอนไม่สามารถดูดซึมจากกระเพาะอาหารได้ เพราะสารจะถูกย่อยสลายและขับออกทางลำไส้

ดังนั้นการรับประทานผลิตภัณฑ์เสริมอาหารที่มีสารกลูตาไธโอนจึงไม่ได้รับ ประโยชน์อะไร แม้ว่าจะรับประทานในปริมาณมาก ๆ ก็ตาม และสำหรับการนำสารกลูตาไธโอนมาฉีดเข้าเส้นเลือดหรือกล้ามเนื้อโดยคลินิกหรือ สถานเสริมความงามนั้นยิ่งเป็นอันตราย อีกทั้งยังเป็นการกระทำที่ผิดกฎหมาย เนื่องจาก อย. ไม่เคยขึ้นทะเบียนสารดังกล่าว และไม่ได้มีการอนุญาตให้นำเข้า

ดังนั้น จึงขอเตือนมายังประชาชนว่า อย่าหลงเชื่อเข้ารับบริการฉีดสารอวดอ้างทำให้ผิวขาวเป็นอันขาด เพราะอาจทำให้เกิดผลข้างเคียงที่เป็นอันตราย ทำให้ผิวหน้าแดง ความดันโลหิตต่ำ หอบหืดเฉียบพลัน เกิดอาการแพ้อย่างรุนแรง ทำให้ตัวบวม หลอดลมตีบ หายใจติดขัด หากรักษาไม่ทัน อาจเป็นอันตรายถึงแก่ชีวิตได้ และหากท่านใดพบเห็นคลินิกหรือสถานเสริมความงาม หรือ ผู้จำหน่ายปฏิบัติไม่ถูกต้องตามกฎหมาย มีการอวดอ้างใช้สารทำหน้าขาว โปรดแจ้งร้องเรียนได้ที่ศูนย์เฝ้าระวังและรับเรื่องร้องเรียนเกี่ยวกับ ผลิตภัณฑ์สุขภาพ ชั้น 1 ตึก อย. หรือ โทรสายด่วน อย. 1556 เพื่อ อย. จะได้ตรวจสอบและดำเนินการตามกฎหมาย คุ้มครองผู้บริโภคให้ได้รับความปลอดภัยจากการใช้ผลิตภัณฑ์สุขภาพ

คอลัมน์เตือนภัย สำหรับสังคม